در دوران جنینی ،استخوان کتف مجاور استخوان های گردن قرار دارد.با رشد جنین ، به طرف مهره های پشتی می آید.در موارد نادری، این عمل صورت نمی گیرد و استخوان کتف در بالا یعنی مجاور مهره های پایینی گردن و مهره های بالای پشت باقی می ماند .این امر موجب ایجاد ناهنجاری (تغییر شکل بالا بودن استخوان کتف) میشود.

 

در ۲ درصد از موارد استخوان کتف به وسیله یک نوار لیفی ،غضروفی و یا استخوانی به نام نوار شانه ای –مهره ای ( (omo vertebral band به ستون مهره های گردنی متصل است. این ناهنجاری مادرزادی غیر شایع و در اکثر موارد یکطرفه است. در برخی از خانواده ها به صورت ارثی دیده میشود. در زنان ۳ برابر مردان رخ میدهد و ممکن است با ناهنجاری دیگری نظیر دوشاخه بودن مهره های گردنی ، کوتاه بودن استخوان بازوی همان طرف و به ندرت ناهنجاری کلیوی همراه باشد.


علائم این ناهنجاری عبارت است از:

  1. غیر قرینه بودن شانه ها که از پشت بهتر مشهود است. معمولا" در طرف چپ دیده میشود و کمتر دو طرفه است.
  2. گردن پر و کوتاه است
  3. کتف بالا قرار می گیرد.
  4. گاهی خار استخوان کتف(به علت چرخش شانه ) در زیر الیاف عضله ذوزنقه ای لمس میشود.
  5. حرکت دور کردن شانه در بسیاری از افراد محدود میشود.
  6. ممکن است این ضایعه با ناهنجاری مادرزادی ستون مهره های گردن و دنده های بالای همراه باشد.

تشخیص :

اگر استخوان کتف یک سمت بالاتر از سمت دیگر باشد ،علامت خوبی برایی تشخیص است.

در مواردی که ضایعه خفیف باشد ، حرکات اصلاحی میتواند مفید واقع شود. این حرکات عبارتند از:

  1. کشش عضلات کوتاه شده، از جمله عضلله بالا برنده کتف و فیبرهای فوقانی عضله ذوزنقه ای
  2. تقویت عضلات پایین برنده کتف

تقویت این عضلات باید با اعمال قدرت صورت پذیرد.

اصلاح در موارد متوسط و شدید

در این گونه موارد ،اصلاح از طریق عمل جراحی لازم است.


منبع: تندرستی وعلوم ورزشی