درمان بیماری پاژه استخوان
پاژه یک نوع سرطانی نیست، بلکه یک بیماری مزمن است که موجب بزرگ شدن و تغییر شکل استخوان می شود.
مشکل اصلی در بیماری پاژه، افزایش فعالیت استخوانشکنی (استئوکلاستی) استخوان است. در این بیماری، سلول های استخوانشکن (استئوکلاستها) بیشتر، بزرگ تر و فعال تر می شوند و استخوان جدید با کیفیت پایین ساخته میشود.
تخریب و بازسازی مکرر استخوان در این بیماری موجب ضعیف شدن استخوان و افزایش احتمال شکستگی آن می گردد.
این بیماری معمولا استخوان جمجمه، ستون فقرات، ساق پا، ران و لگن را مبتلا میسازد. این اختلال در هر دو جنس دیده میشود، ولی در مردان بالای چهل سال شایعتر است.
علایم بیماری پاژه استخوان
اکثر بیماران بدون علامت هستند و در عکس رادیوگرافی معمولی یا به دلیل بالا بودن سطح آلکالین فسفاتاز سرمی تشخیص داده میشوند. ولی برخی موارد بیمار به طور مزمن دچار درد (به خصوص هنگام شب)، بزرگ شدن و تغییر شکل استخوان، احساس درد با لمس ناحیه درگیر و گرمی پوست روی استخوان مبتلا میشود.
علائم بیماری عبارتند از:
- درد استخوان
- بدشکلی استخوان
- اختلال حرکت عضو مبتلا
- انحنای ستون فقرات که اعصاب را تحت فشار قرار میدهد.
- بروز شکستگی با ضربه خفیف و التیام آهسته شکستگی با شکل غیرطبیعی
علل بیماری پاژه استخوان
اگرچه یک ویروس در بروز این اختلال ممکن است دخیل باشد، ولی علت دقیق آن هنوز ناشناخته است.
گاهی سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری وجود دارد.
روند بیماری
این بیماری در حال حاضر غیر قابل درمان است، ولی علایم آن قابل کنترل است. این بیماری دارای یک سیر فروکش کنندگی و شعلهوری مکرر است که به طور پیشرونده تشدید مییابد. گاهی مفاصل مجاور ناحیه درگیر نیز مبتلا میشوند.
این بیماری طول عمر را کاهش میدهد، ولی اکثر بیماران حداقل 10 تا 15 سال پس از بروز بیماری زنده میمانند.
- سنگ کلیه
- نقرس
- اختلال بینایی یا شنوایی در اثر فشار آوردن ناحیه درگیر جمجمه بر مغز
- نارسایی احتقایی قلب در اثر افزایش فشار بر قلب، ناشی از افزایش قابل ملاحظه جریان خون در استخوانهای مبتلا
- بیماری پاژه ممکن است با پرکاری غده پاراتیرویید یا گسترش سرطان پروستات، پستان یا مغز استخوان اشتباه شود.
تشخیص بیماری پاژه استخوان
بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل رادیوگرافی استخوان مبتلا، آزمایش خون و ادرار برای تعیین سطح فسفاتاز قلیایی سرم و کلسیم ادرار و احتمالا سیتی اسکن یا ام آر آی، و آزمونهای شنوایی و بینایی در صورت درگیری استخوان جمجمه باشد. پس از تشخیص بیماری، اسکن استخوان بهترین روش تعیین محل و وسعت ضایعه میباشد.
درمان بیماری پاژه استخوان
درمان شامل درمان غیر دارویی (فیزیوتراپی) و درمان دارویی (بیس فسفونات ها و کلسیتونین و مسکن ها) است.
- گرم کردن ناحیه مبتلا با کمپرس گرم، یا گذاشتن در آب گرم یا استفاده از لامپهای گرمایی برای تخفیف درد توصیه میشود.
- اگر تشک خواب شما سفت نیست، یک تخته با ضخامت دو سانتیمتر زیر تشک خود قرار دهید.
- جراحی استخوان گاهی برای اصلاح بدشکلی استخوان یا درمان آرتریت ثانویه لازم میشود.
- در صورت بروز کاهش شنوایی ممکن است از سمعک استفاده شود.
- به ندرت آتلگیری در مورد نواحی شدیدا درگیر، جهت جلوگیری از شکستگی آنها ممکن است لازم گردد.
منبع : تبیان
دکتر لیلا بیدکی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی