دررفتگی فک صورت
دررفتگی فک به علل گوناگونی رخ می دهد که مهم ترین آنها تغییر آناتومی این ناحیه است. از شایع ترین علل تغییر آناتومی این ناحیه می توان به این موارد اشاره کرد:
شل شدن لیگامان ها، تحلیل بخشی از استخوان فک یا خروج جزیی از مفصل به سمت جلوتر و بازنگشتن به حالت اولیه.
اگر فک در رفتگی حاد داشته باشد، باید به جراح فک مراجعه کرد تا فک را جا بیندازد و ببندد تا حرکتی نداشته باشد
هنگام دررفتگی حاد، بخش کوچکی از غضروف خارج می شود و در ناحیه جلوتر گیر می کند و دهان بازمی ماند. برای درمان این مشکل، با روشی فک را سر جای خود برمی گردانیم. اما افرادی که فکشان به طور مزمن هر از گاهی در می رود، معمولا درمی یابند که چطور خودشان می توانند به محض دررفتگی آن را جا بیندازند.
امکان دارد هنگام خمیازه کشیدن، خندیدن یا حین یک جلسه درمانی طولانی مدت دندان پزشکی، دچار دررفتگی فک شویم
در ناحیه فک واکنشی وجود دارد که وقتی عضلات از حدی بیشتر کشیده شوند، حرکت آن را متوقف و از دررفتن فک جلوگیری می کنند. گاهی پس از کارهای درمانی دندان پزشکی که فرد باید دهان خود را به مدت طولانی باز نگه دارد، فرد بعد از اتمام کار حس می کند نمی تواند دهان خود را بیشتر از حدی باز کند.
این مشکل در رفتگی فک نیست بلکه بافتی همبند که در ناحیه فک و کف جمجمه قرار دارد، از جای خود در رفته است که یا خودبه خود به حالت اول بازمی گردد یا دندان پزشک با روش هایی می تواند آن را اصلاح کند.
جراحی فک ، و غذا خوردن بعد از جراحی
بیمارانی که جراحی فک داشته اند، مدتی فقط باید مایعات و انواع سوپ های صاف و نرم شده بخورند. پس از چند روز غذاهای نرم مانند پلو، تخم مرغ و دیگر موادغذایی ای که چندان نیاز به جویدن ندارند در اختیار بیمار قرار می گیرد و در مرحله بعد، مواد غذایی گوشتی له شده می تواند بخورد. در نهایت طی دو ماه بیمار می تواند مانند یک فرد عادی، غذا بخورد.
+ نوشته شده در شنبه یازدهم آبان ۱۳۹۲ ساعت 18:24 توسط دکتر بیدکی
|
دکتر لیلا بیدکی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی