گانگلیون مچ دست

گانگليون شايعترين برآمدگي کيستيک در پشت مچ دست مي باشد . در مورد منشاء گانگليون نظريات مختلفي وجود دارد . برخي عقيده دارند که گانگليون در حقيقت تومورهاي خوش خيم وتر يا کپسول مفصلي هستند . ديواره کيست از بافت فيبرو بوده و اندوتليال پوشاننده حقيقي ندارد . گانگليون در برخي نقاط به کپسول مفصلي يا نیام تاندون متصل بوده اما ارتباطي بين فضاي مفصل بانيام تاندون وداخل کيست وجود ندارد. کيست ممکن است يک يا چند حفره اي بوده و مايع موجود در آن شفاف و چسبنده مي باشد .

محل گانگلیون

شایع ترین محل گانگلیون پشت مچ دست است. دومین محل شایع داخل مچ دست نزدیک شریان رادیال است و سومین محل گانگلیون در قدام و قاعده انگشتان دست می باشد.

 

علائم گانگلیون

1- وجود یک توده برجسته در پشت مچ دست

2- ین توده سطحی نرم و گرد و یکنواخت دارد  و با فشار دادن پروخالی نمی گردد و معمولا متحرک نیست.

3- فشار گانگلیون به اعصاب مچ دست. این فشار می تواند موجب فلج عصب و بروز علائمی مانند بی حسی و یا گزگز کند.

4- احساس ضعف و ناراحتی در دست 

 

روش تشخیص گانگلیون

 تشخیص کیست ها با معاینه بالینی توسط پزشک می باشد و به ندرت ممکن است برای تشخیص کیست های نهفته از ام آر آی استفاده شود.

عوارض گانگليون

در مچ دست ظاهر ناخوشايندي داشته و ممکن است در عمق مچ و يا کف دست وجود داشته باشد و باعث وارد آمدن فشار به اعصاب دست اولنار و مديان يا شاخه هاي آنها گردد. گرفتاري شاخه ها موجب بروز اختلال حرکتي و معمولاً حسي در نواحي مربوطه مي شود .

درمان گانگلیون

گانگلیون توده خوش خیم و بی ضرری است و در بسیاری اوقات خودبخود خوب می شود. پس معمولا نیازی به درمان ندارد و پزشک به بیمار اطمینان می دهد که توده مشکلی برای وی ایجاد نخواهد کرد .در صورتی که گانگلیون دردناک باشد، استفاده از بریس های (آتل) مچ دست می تواند به رفع درد کمک کند. 

درمان های خانگی مثل ضربه زدن برای ترکاندن کیست و یا گذاشتن سکه روی آن و بستن با فشار، توصیه نمی گردد و ممکن است با عوارض همراه باشد.

 درمان های دیگری مانند خارج کردن مایع کیست با سوزن (آسپیراسیون) و تزریق کورتیکوستروئید در درون کیست هم توسط پزشک انجام می شود.

احتمال عود کیست سینوویال بعد از درمان وجود دارد، ولی کمترین احتمال عود در بین درمان های مختلف متعلق به عمل جراحی است.

 این جراحی در صورتی که با بیهوشی عمومی انجام شود احتمال عود کمتری در مقایسه با جراحی با بیحسی موضعی دارد.

 عمل جراحی این کیست به صورت خارج کردن آن است.

 خروج کیست از مچ دست مشکلی در عملکرد و کارآیی مچ دست ایجاد نکرده و قدرت مچ دست را کاهش نمی دهد.

 روش دیگر برداشتن کیست با روش آرتروسکوپی است که زخم محل جراحی در این روش کوچک تر از روش های جراحی سنتی است .در جراحی و آرتروسکوپی، کل کیسه بافتی که توده را درست کرده است، همراه با مایع درون آن، یک جا از بدن خارج می شود.

 

منبع: دکتر عامری و تبیان