ورزش های مناسب برای درمان تنگی کانال نخاعی

به طور کلی در بیمارانی که دردهای مکانیکال ستون فقرات گردنی و کمری دارند و با تغییر وضعیت قرارگیری بدن، شدت درد تغییر می‌کند، انجام تمرین‌های ورزشی مناسب در بهبود وضعیت بدن امری ضروری و مفید خواهد بود. چنانچه تنگی نخاع ناشی از فتق دیسک بین مهره‌ای به داخل کانال نخاعی باشد و ضایعه دیگری مطرح نباشد، تمرینات زیر پیشنهاد می شود.

ورزش های مناسب برای تنگی کانال نخاعی

• تمرین‌های هوازی شامل پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا را به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، ۳ روز در هفته در برنامه روزانه خود داشته باشید. سپس به تدریج زمان آن را به مدت ۴۵ دقیقه ۵ تا ۷ روز در هفته افزایش دهید. توجه داشته باشید که از دویدن و پریدن اجتناب کنید. ورزش های هوازی علاوه بر آنکه یکی از ورزش های خاص این بیماران می باشند، تناسب اندام را نیز حفظ می کنند.

• تمرین‌های ثبات ستون فقرات بعد از آموزش توسط کارشناسان به صورت انقباض همزمان عضلات عرضی ناحیه تحتانی شکم و عضلات عمقی ستون فقرات انجام ‌پذیرد.

• تمرین‌های مکنزی به‌صورت راست شدن و خم شدن به عقب در ناحیه کمر که شامل چند تمرین است، توصیه می‌شود.

• سعی کنید تقریبا هر روز، انجام تمرین‌های انعطاف‌پذیری را به صورت کشش عضلات کمر، شکم، لگن و عضلات ران و ساق در برنامه روزانه خود داشته باشید. بسیاری از ورزش های مناسب برای  تنگی کانال نخاعی بر تقویت عضلات شکم و کمر تاکید دارد. این ورزش های کششی روی عضلاتی که انعطاف پذیر نیستند و سفت هستند، انجام می گیرد. همچنین ورزش های کششی کمک می کند تا مواد مغذی ستون فقرات و مناطق اطراف آن فراهم شود.

• اگر هم ورزش های قدرتی و هم ورزش های کششی را انجام دهید، می توانید زودتر این درد را درمان کنید و به احتمال کمتری این درد را بار دیگر تجربه خواهید کرد.

• تغییراتی را در شیوه زندگی نظیر نحوه مناسب نشستن، ‌اجابت مزاج، بلند کردن وزنه و... داشته باشید. همچنین در تغییر جهت به سمت طرفین نیز باید اصلاحاتی صورت گیرد.

• ممکن است این درد کمر ناشی از فتق دیسک و یا سیاتیک باشد و انجام ورزش نادرست می تواند درد ناشی از تنگی کانال نخاعی را بدتر کند. لذا قبل از هر برنامه ورزشی، برای تشخیص علت درد، باید نزد پزشک بروید.

• تقویت عضلات گردن در ناحیه گردن به چهار سمت (جلو، عقب و طرفین)، انقباض عضلات در برابر مقاومت (مانند استفاده از دست) همراه با کشش عضلات گردن (خم کردن گردن توسط دست) توصیه می‌شود.

• اگر ورزش را درست انجام ندهید، باعث می شوید که تمرینات ورزشی نسبتا بی اثر باشند و ممکن است منجر به درد و یا بدتر شدن آن گردند. پس بهتر است از مربی ورزشی و یا فیزیوتراپ، طرز صحیح ورزش کردن را یاد بگیرید.

منبع: دکتر پیریایی و سیمرغ

چسبندگی در داخل کانال نخاعی

فرایند طبیعی ترمیم بافتهای جراحی شده در داخل کانال نخاع می تواند سبب ایجاد چسبندگی در داخل کانال شده و به نظر می رسد ایجاد این چسبندگیها شایعترین علت وقوع کمردرد های پس از جراحی کمر (FBSS) باشد .

چسبندگیهای ایجاد شده در داخل کانال با فشار روی عصبهای نخاعی می توانند دردهایی را در ناحیه کمر و پا ها (سیاتیک) ایجاد نمایند. این درد می تواند در پاها با درجاتی از بی حسی همراه باشد و در صورت تداوم سبب ایجاد ضعف عضلانی شده و اندام مبتلا لاغر تر به نظر برسد.

در مواردی که چسبندگیها علت وقوع درد می باشند معمولا وقوع این علائم با تاخیر می باشد و بیمار مدتی پس از عمل بدون درد بوده است.

در بیمارانی که بیش از یک نوبت تحت عمل جراحی کمر قرار می گیرند شیوع چسبندگیهای داخل کانال نخاع چندین برابر افزایش می یابد و جالب آن است که انجام بسیاری از این عملهای مجدد با هدف درمان پس از عمل اول انجام می شود.

منبع: دکتر عمادی

تنگی کانال نخاع گردنی

تنگی کانال نخاعی معمولا در طی زمان و به آهستگی ایجاد میشود. علت اینست که شایعترین علت تنگی کانال نخاعی دژنرسانس است و این وضعیت به آهستگی و با افزایش سن بیشتر میشود. علائم بیماری در موارد هرنی دیسک معمولا بصورت ناگهانی ایجاد میگردد.

تنگی کانال نخاع گردنی میتواند در ناحیه گردن ایجاد درد کند. گاهی هم اصلا دردی در گردن وجود ندارد. با این حال عمده علائم این بیماری علائم عصبی است که در اثر فشار به نخاع و یا فشار به ریشه های عصبی که از نخاع خارج میشوند بوجود میاید. در صورتی که خود نخاع تحت فشار قرار گیرد علائمی ایجاد میشود که به آن میلوپاتی میگویند.

 

 فشار دیسک یا استخوان ها و تنگی کانال نخاعی را میتوان در ام آر آی گردن مشاهده کرد

معمولا اولین علائم میلوپاتی بدنبال تنگی کانال نخاع گردنی تغییر در طرز راه رفتن بیمار است. بسختی میتوان باور کرد مشکل گردن موجب تغییر در اندام تحتانی شود ولی باید دانست که تمام اعصاب مربوط به عضلات اندام تحتانی از گردن عبور میکنند و هر فشاری بر این اعصاب میتواند بر عملکرد عضلات اندام تحتانی و در نتیجه طرز راه رفتن موثر باشد. بتدریج عضلات اندام تحتانی دچار سفتی و اسپاسم شده و قدرت خود را از دست میدهند.

دست بیماران هم دچار مشکلاتی میشود. بیمار دچار احساس گزگز در دست شده و انجام حرکاتی مانند نوشتن و تایپ کردن مشکل میشود. توانایی مشت کردن دست و رها کردن آن هم بتدریج دچار اشکال میگردد.

وقتی فشار به نخاع گردنی در بالای گردن است عضلات شانه هم دچار مشکل میشوند. علائم آن میتواند بصورت لاغری و آتروفی عضله دلوئید و عضلات بالای کول (بالای استخوان کتف) باشد.

فشار به نخاع گردنی میتواند موجب اختلال در دفع ادرار و مدفوع هم بشود. در ابتدا که فشار کم است بیمار احساس میکند تند تند باید ادرار کند ولی ادرار کردن برای وی مشکل میشود. در حالات متوسط شدت خروج ادرار از مثانه کم شده و ادرار بصورت قطره قطره خارج میشود. این افراد برای مدفوع کردن باید فشار زیادی را به خود وارد کنند. در حالات شدید بیمار کنترل دفع ادرار و مدفوع خود را از دست خواهد داد و دچار بی اختیاری Incontinence میشود.

 
گاهی اوقات تنگی کانال نخاعی نه به علت فشار به نخاع که به علت تحت فشار قرار گرفتن ریشه های عصبی است که از ستون مهره گردنی در حال خارج شدن هستند. فشار بر این اعصاب میتواند موجب احساس درد تیرکشنده در گردن، بالا و پشت قفسه سینه، شانه، بازو، ساعد و دست شده و علائمی بصورت گزگز و خواب رفتگی در اندام فوقانی ایجاد کند.

تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن

پزشک بعد از توجه به گفته های بیمار در مورد مشکلاتش وی را معاینه میکند. استفاده از روش های تصویربرداری مانند رادیوگرافی ساده ،سی تی اسکن و ام ار ای و همچنین کمک گرفتن از اللکترومیلوگرافی میتواند به تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن کمک کند.

تنگی نخاع چیست؟

تنگي نخاع كمري چيست؟

ستون فقرات از 24 مهره تشكيل مي شود كه به ساكروم و دنبالچه متصل مي شود.هنر طراحي ستون فقرات پايداري و انعطاف آن است ستون فقرات در عين اينكه از ساختماني بسيار قوي برخورداركاملا انعطاف پذير است بطوريكه  ستون فقرات را مي توان چرخاند و به شكل دايره درآورد.

ستون فقرات داراي اجزائ زير است:

مهره

مفصل

ديسك بين مهره اي

ريشه هاي اعصاب

با افزايش سن چه اتفاقي براي اجزائ ستون فقرا ت خواهد افتاد؟مهره ها كوتاهتر مي شوند و بدليل شروع آرتروز تنگ تر مي شوند.مفاصل انعطاف كمتري خواهند داشت و ستون فقرات خشك تر مي شود.ديسك بين مهره اي كم آب تر شده وقدرت ضربه گيري آن كاهش مي يابد.ريشه هاي اعصاب در خروج از سوراخهاي مهره ها دچار اشكال مي شوند.

در تنگي نخاع چه اتفاقي مي افتد؟

با افزايش سن فضاي  كانال نخاع و سوراخهاي جانبي نخاع كاهش مي يابد. از فضاي نخاع طناب نخاع و از سوراخهاي جانبي ريشه هاي اعصاب عيور مي كنند .در تنگي كانال نخاع  طناب نخاعي تحت فشار قرار مي گيرد و در تنگي جانبي ريشه هاي اعصاب تحت فشار قرار مي گيرند.

علائم:

كمردرد درد ناحيه باسن و نشيمنگاه ،درد لگن و يا كشاله ران درد پاها كه  با راه رفتن بدتر مي شود و با نشستن و كمي خم شدن به جلو كاهش مي يابد.

تشخيص:

تشخيص با علائم باليني و معاينه بيمار و انجام MRI خواهد بود.

درمان:

در اكثر موارد تنگي نخاع نياز به درمانهاي غير جراحي دارد.روشهاي طب فيزيكي و توانبخشي در درمان تنگي نخاع شامل ورزشهاي اصلاحي  تقويتي و پايداري  و كششي،فيزيوتراپي،آب درماني،DBC يا ورشهاي برنامه ريزيي شده و تزريق و دارو درماني ... مي باشد.

در موارد شديد و عدم پاسخ به درمانهاي طب فيزيكي از جراحي استفاده مي شود.

منبع:دکتر بیژن فروغ