تشخیص و راه های درمان شکستگی لگن

درد مفصل ران

 

تشخیص شکستگی لگن

پزشک با دیدن علائم و مشاهده قرار گرفتن غیرطبیعی مفصل ران و پا می تواند شکستگی لگن را تشخیص دهد.

 - با تصویربرداری اشعه X، می توان ثابت کرد که دچار این شکستگی شده اید و همچنین محل شکستگی معلوم می گردد.

 - اگر تصویربرداری با اشعه X شکستگی را نشان ندهد، ولی شما هنوز درد دارید، پزشک سی تی اسکن و ام آر آی را تجویز می کند.

احساس خستگی و سرگیجه که عوارض جانبی برخی داروها می باشد، باعث افزایش خطر زمین خوردن می شوند

عوارض شکستگی لگن

اگر شکستگی لگن باعث شود فرد برای مدت زمان طولانی، بی حرکت بماند، ممکن است یک و یا چند مشکل زیر را پیدا کند:

- لخته خونی در پاها و یا در ریه ها

- زخم بستر

- عفونت دستگاه ادراری

- ذات الریه

درمان شکستگی لگن

- جراحی

نوع جراحی بستگی به محل شکستگی استخوان، شدت شکستگی و سن فرد دارد. روش های مختلف جراحی عبارتند از:

- ترمیم با فلز سخت: جراح ممکن است پیچ فلزی را وارد استخوان کند تا استخوان های شکسته را به هم پیچ دهد و تا وقتی استخوان جوش نخورده است، آن پیچ درون بدن باقی می ماند.

- جایگزینی جزئی مفصل ران: اگر انتهای استخوان شکسته به درستی قرار نگیرد و تخریب شده باشد، پزشک ممکن است سر و گردن استخون ران را بردارد و به جای آنها، پروتز فلزی قرار دهد.

- توانبخشی

یک روز بعد از جراحی، توانبخشی شروع می شود.

فیزیوتراپی بر اساس ورزش های قدرتی انجام می گیرد.

همچنین شما باید با یک درمانگر حرفه ای کار کنید تا روش های مستقل بودن را در زندگی یاد بگیرید و دیگر نیازی به کمک افراد در دستشویی رفتن، حمام کردن، لباس پوشیدن و غذا درست کردن نداشته نباشید.

اگر استفاده از واکر و یا ویلچر لازم باشد، درمانگر توصیه به خرید آنها می کند.

 

آیا در معرض خطر شکستگی لگن هستید؟

 

 


شکستگی لگن در میان سالمندان شایع است و با افزایش سن خطر آن بالا می‌رود.

از جمله عوامل خطرساز برای شکستگی لگن می‌توان به این موارد اشاره کرد:

سن 65 و بالاتر

زن بودن

باریک‌اندام بودن، سفید پوست بودن، آسیایی‌تبار بودن، داشتن سابقه خانوادگی شکستگی لگن.

دریافت ناکافی کلسیم از راه غذا.

اختلال تعادل، التهاب مفاصل، مشکلات بینایی یا نحیف بودن بدن.

دچار بودن به زوال عقل یا سایر اختلالات حافظه.

مصرف برخی از داروها که عوارض جانبی مانند سرگیجه یا ضعف دارند

● شکستگی لگن

لگن دربرگیرنده اندام های ادراری و تناسلی است و شکستن آن خطر آسیب به این اندام ها را در بر دارد. این نوع شکستگی اغلب بر اثر سقوط روی اندام تحتانی رخ می دهد و معمولا در افراد مبتلا به پوکی استخوان و سالمندان بیشتر اتفاق می افتد.

علائم: ناتوانی در راه رفتن و ایستادن با وجود ظاهر سالم اندام های تحتانی، درد در نواحی پشت، کشاله ران یا لگن که با حرکت افزایش می یابد، پارگی مثانه، وجود خون در ادرار، درد یا ناتوانی در تخلیه ادرار، خونریزی داخلی و شوک از نشانه های این شکستگی است. بهترین راه برای شناسایی شکستگی لگن این است که دو طرف لگن را به آرامی به سمت پایین و داخل فشار دهید. لگن شکسته با این کار دردناک خواهد شد.

اقدامات: مصدوم را به پشت بخوابانید و از او بخواهید که حرکت نکند. یک تکه پارچه حجیم یا جسمی نرم زیر زانوهایش قرار دهید تا زانو کمی خم شود. در صورت عدم دسترسی به آتل های سخت از آتل خودی استفاده کنید. پاها را از مچ تا لگن با شال، روسری یا باند، محکم به هم ببندید و ثابت کنید. اگر درد مصدوم غیرقابل تحمل بود از بستن پاها خودداری کنید و تا رسیدن اورژانس پاهای مصدوم را از ناحیه مچ و زانو در امتداد بدنش با دست نگه دارید.

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

سویا مانع از شکستگی لگن در زنان سالمند می‌شود


زنان در دوران پس از یائسگی با اضافه کردن غذاهای حاوی سویا به رژیم غذایی‌شان می‌توانند احتمال شکستگی لگن را در خودشان کاهش دهند.

به گزارش خبرگزاری رویترز دکتر وون-پووی کوه، از دانشگاه ملی سنگاپور و همکارانش دریافتند زنانی که در این بررسی مقادیر متوسطی سویا مصرف می‌کردند، 21 تا 36 درصد با احتمال کمتری دچار شکستگی لگن می‌شدند.

در بررسی این دانشمندان مصرف متوسط روزانه دریافت سویا دست کم 2.7 گرم از پروتئین سویا یا به عبارت دیگر 5.8 میلی‌گرم ایزوفلاوون – ماده موثر موجود سویا - در به ازای هر 1000 کالری بود.

کوه گفت: "البته این میزان سویا بسیار بیشتر از میزان مصرف آن در غرب است."

بررسی این تنها کاهش خطر شکستگی لگن را در زنانی که سویا مصرف می‌کردند، نشان داد و در میان مردان چنین اثری مشاهده نشد.

کوه وهمکارانش اثرات محافظت‌کننده استخوانی ایزوفلاوون‌ها ممکن است نقشی در سلامت استخوان زنان پس از دوران یائسگی داشته باشد.


منبع: وبلاگ دکتر فروغ

شکستگی لگن

شکستگی لگن نامی کلی برای طیف گسترده ای از شکستگی ها است که معمولا بدنبال ضربات شدید به لگن خاصره ایجاد میشود. شکستگی لگن انواع متفاوتی داشته و میتواند نواحی متفاوتی از لگن خاصره را در بر گیرد. برای درک بهتر شکستگی لگن باید ابتدا دانست لگن چیست؟

 

شکستگی لگن

شکستگی لگن نامی کلی برای تعداد زیادی از شکستگی ها است که معمولا بدنبال حوادثی مانند سقوط از ارتفاع، تصادف، حوادث ورزشی و حوادث حین کار و یا حتی زمین خوردن ایجاد میشود.

شکستگی لگن در سنین بالا معمولا بدنبال زمین خوردن ایجاد میشود. در افراد مسن به علت پوکی و در نتیجه ضعیف شدن استخوان، شکستگی لگن به راحتی و با ضربه کمی ایجاد میشود.

شکستگی لگن در جوان ها معمولا بدنبال ضربات شدیدتر مانند تصادف اتومبیل و یا سقوط از ارتفاع ایجاد میشود.

شکستگی لگن را میتوان آنها را به سه دسته کلی تقسیم کرد. شکستگی حلقه لگن، شکستگی استابولوم و شکستگی اطراف مفصل ران.

البته شکستگی سر استخوان ران جزو هیچکدام از سه دسته فوق نیست ولی میتوان آن را جزئی از شکستگی های لگن دانست.

شکستگی حلقه لگن

شکستگی هایی که در استخوان های ساکروم، ایلیوم، ایسکیوم و پوبیس ایجاد میشوند را شکستگی حلقه لگن میگویند. این نوع شکستگی لگن ممکن است خفیف بوده و با مدتی استراحت خوب شوند و یا ممکن است چنان شدید باشند که در کمتر از چند ساعت به علت خونریزی شدید موجب مرگ بیمار شوند. تشخیص و درمان شکستگی لگن در ناحیه حلقه لگنی امروزه به عنوان یک زیر شاخه فوق تخصصی مهم از ارتوپدی محسوب میشود.

شکستگی استابولوم

شکستگی استابولوم نوعی شکستگی لگن است که در استخوان های ایلیوم، ایسکیوم و پوبیس ایجاد شده به نحوی که خط شکستگی به درون حفره استابولوم میرود. این نوع شکستگی لگن از این جهت اهمیت دارد که باید به دقت جااندازی شود.

اگر بعد از جااندازی شکستگی های استابولوم کوچکترین جابجایی در بین قطعات شکسته شده باقی بماند موجب میشود مفصل ران در عرض چند ماه بکلی تخریب شده و یا در عرض چند سال دچار آرتروز و ساییدگی شود. به همین جهت امروزه تشخیص و درمان شکستگی لگن در ناحیه استابولوم به عنوان یک زیر شاخه فوق تخصصی مهم از ارتوپدی محسوب شده و فقط در مراکز خاصی انجام میشود.