علت سوزش ودرد زانو

زانو درد و علل مهم آن, چرا زانو درد می گیریم, چه زمانی زانو درد میگیریم

 

چرا زانو درد می گیریم؟

 

یکی از بخش‌هایی که در صورت آسیب‌ دیدگی درد بسیاری خواهد داشت، زانو است. زانو درد در میان خانم‌ها بسیار شایع‌ تر از آقایان است. اما چگونه زانو دچار مشکل می‌شود و چگونه می‌توان عضلات پاها را تقویت کرد تا درد ناحیه زانو کاهش یابد؟

بزرگ‌ ترین مفصل بدن در زانو است که از سایر مفاصل بدن آسیب‌ پذیرتر است. زنان بیشتر از مردها مستعد آسیب‌ دیدگی مفصل زانو هستند؛ به‌خصوص زنان سنگین وزن و فعال، با کمی توجه می‌توان درد ناشی از آسیب‌ دیدگی مفصل زانو را تا حد زیادی کم کرد. مفصل زانو یا در اثر پارگی تاندون و صدمه به غضروف و یا در اثر کار کشیدن بیش از حد و عدم استراحت کافی آسیب می‌بیند.

 

پارگی تاندون و آسیب‌دیدگی غضروف در نتیجه پیچ خوردن و چرخیدنی ناگهانی در حین دویدن یا ورزش کردن به وجود می‌آید. زیاد کار کشیدن از زانوها نیز باعث آسیب‌دیدگی آنها می‌شود. در هر دو مورد اگر پیشگیری در کار نباشد، ایجاد ناراحتی و درد بسیار می‌کنند. برای درک آنکه این مشکل چگونه به وجود می‌آید، بهتر است با عملکرد زانو آشنا باشید.

رباط‌ ها

 

کار آنها نگه‌ داشتن زانوست. در هر طرف زانو دو رباط وجود دارد (یکی در بخش داخلی و دیگر در بخش خارجی) که مانع سقوط زانو از هر طرف می‌شوند. زانوها شامل دو نوع غضروف نیز هستند که یکی از آنها روی سطح استخوان‌ها را پوشانده است. وقتی که این غضروف در اثر استرس و فشار و غیر هم محوری پوسیده می‌شود، ساییدگی یک زانو روی زانوی دیگر ایجاد درد می‌کند و در نهایت به آرتروز زانو مبدل می‌شود. نوع دیگر از غضروف، مینیسک نام دارد که جلوی صدمات و ضربات ناگهانی را می‌گیرد. بخش دیگر زانو را عضلات آن تشکیل می‌دهند که وظیفه‌شان کنترل زانو است. این عضلات در قسمت جلویی و پشتی ران‌ها قرار دارند.

علت سائیدگی زانو

با بالا رفتن سن، روند فرسودگی به‌ طور طبیعی آغاز می‌گردد و عواملی همچون چاقی این روند را تسریع می‌کنند. البته علت این اختلال هنوز ناشناخته است، ولی ظاهراً مجموعه‌ ای از عوامل مکانیکی، بیوشیمیایی، التهاب و ایمنی در ایجاد آن مؤثرند. به‌عنوان مثال، مینیسک در صورت درمان نشدن به صورت تدریجی منجر به سائیدگی زانو می‌شود. مشکل انحنای زانو یا همان حالت پرانتزی بودن پاها که معمولاً به دلایل ژنتیکی و عواملی مثل راشیتیسم ایجاد می‌شود نیز آسیب‌های احتمالی به زانو وارد می‌کند. غضروف زانو در اثر آرتریت، نقرس ، روماتیسم و یا تصادفات تخریب می‌شود. بالا و پایین رفتن ازپله‌ها به‌طور مکرر، کوهنوردی و استفاده نکردن از توالت فرنگی نیز به زانو صدمه می‌زنند (پایین آمدن از پله‌ها حدود ۸ برابر وزن بدن به زانوها فشار می‌آورد.)

مهم‌ ترین آسیب‌دیدگی های زانو عبارتند از:

سندرم پاتلو فمورال: در این عارضه، قسمت زیر کشکک زانو در بخش جلویی دردناک شده و معمولاً با پیاده‌روی و بالا رفتن از پله‌ها، درد تشدید می‌شود. حتی هنگام حرکت کردن صدای نحیفی از زانوها به گوش می‌رسد.
سفتی عضلات، ضعیف بودن عضله ران و نرمی زیاد نرمه استخوان (غضروف) کاسه زانو باعث بروز این سندرم می‌شوند. با تغییر شیوه زندگی و تغییر نوع و اندازه فعالیت‌ها، علائم کاهش می‌یابند. خانم‌ها معمولاً وقتی که فرزندشان ۱۲-۱۶ ماهه می‌شود از درد زانو بیشتر شکایت می‌کنند، علت آن هم بغل کردن و حمل کودکی است که روزبه‌روز وزنش بیشتر می‌شود و حتی گاه مجبورند با این بار سنگین از پله‌ها نیز بالا و پایین بروند.

پارگی رباط: افزایش ناگهانی مسافت دویدن و یا هر گونه افزایش یکباره فعالیت جسمانی، ورزش کردن و برخی عوامل دیگر می‌تواند باعث پارگی رباط و درد و تورم در ناحیه زانو شود. چرخش ناگهانی زانو نیز یکی دیگر از دلایل پارگی رباط است.

سندرم باند IT: این سندرم اغلب در میان دوندگان و تنیس بازان و دوچرخه‌ سواران شایع است. وقتی بافت الیافی که از بالای ران تا زانو کشیده شده، سفت و ملتحب شود، این عارضه به وجود می‌آید که با درد قسمت بیرونی زانو همراه است. کار کشیدن بیش از حد از زانوها چند روز پیاپی و بدون استراحت کافی، از عوامل اصلی سندرم باند IT است. یخ درمانی، استراحت و استفاده از داروهای ضد التهابی کمک زیادی به کاهش درد می‌کند.

تندونیتیز (Tendonitis): به سوزش تورم و التهاب تاندون‌ها و بافت‌های الیافی که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند و در اطراف زانوها قرار دارند، تندونیتیز می‌گویند که فشار بیش از حد به زانوها باعث ایجاد آن می‌شود.

استئوآرتریت زانو: از بین رفتن غضروف زانو همراه با سختی عضلات، محدود شدن حرکت تورم، درد و سوزش زانو ها را استئوآرتریت می‌گویند. آسیب‌دیدگی‌های پیشین، بلند کردن وزن سنگین، عوامل ژنتیکی و صدمات مفصلی باعث آستئو آرتریت می‌شود. نحوه بروز آن در افراد متفاوت است. در برخی افراد سیر بیماری سریع و در برخی دیگر شدید است. استئو آرتریت معمولاً در مفاصل انتهایی انگشتان گردن، کمر، زانوها و مفاصل لگن خود را نشان می‌دهد. درد گاه آنقدر شدید می‌شود که خواب فرد را مختل می‌سازد. کاهش وزن هر چند به اندازه ناچیز، تأثیر زیادی در کاهش درد دارد.

خانم‌ها در معرض آسیب‌ دیدگی زانو

به دلیل تفاوت‌های آناتومیکی و نوسانات هورمونی‌ ماهانه، زنان بیشتر از مردان به هنگام ورزش و نرمش دچار آسیب‌دیدگی زانو می‌شوند. افرادی که ران‌های درشت و لگن پهنی دارند، با فشار روی رباط‌های‌شان، زانوهای‌شان بیشتر آسیب می‌بینند. عدم تعادل ماهیچه‌ها نیز خطر آسیب‌دیدگی‌های زانوها را افزایش می‌دهد. فعالیت‌های زیاد فیزیکی در سنین بالای چهل سالگی در خانم‌ها، مثل دو، تنیس و سایر ورزش‌ها، بدون تقویت کردن عضلات پاها، همچنین کاهش ترشح استروژن و سایر تغییرات هورمونی که هر ماه یک‌بار اتفاق می‌افتد، باعث آسیب‌ دیدگی جدی زانوها می‌شود. شایع‌ترین علت آرتروز در خانم‌ها ضعف عضله چهار سر ران است. این عضله به‌طور طبیعی در زنان ضعیف‌تر است. فعالیت جسمی زیاد، وزن زیاد، چاقی و انحراف زانو به شکل پرانتزی باعث فشار بیشتر روی مفصل می‌شود.

حتی عوامل روحی روانی نیز در افزایش دردهای مفصلی تأثیر می‌گذارند. به‌طور کلی آرتروز یعنی تخریب غضروف مفصلی زانو. آرتروز دو نوع است. آرتروز اولیه و آرتروز ثانویه. آرتروز اولیه با افزایش سن تقریباً در همه افراد ایجاد می‌شود و همه مفاصل را درگیر می‌کند؛ مثل مفصل زانو و مفصل رانی لگنی. آرتروز ثانویه در مفصلی به وجود می‌آید که مبتلا دچار آسیب‌دیدگی شده و تغییر کرده است؛ مثل مفصلی که شکسته باشد. ژنتیک، جنسیت، بالا بودن سن، ضربه و چاقی از مهم‌ترین علل آرتروز هستند.

روش‌های کاهش درد

در هر آسیب زانو اولین اتفاقی که می‌افتد، ایجاد التهاب است. این التهاب منجر به درد و تورم و کاهش توانایی حرکت مفصل زانو می‌شود؛ لذا باید با اقدامات زیر می‌توان این التهاب را از بین برد:

 

استراحت زانوها: استراحت باعث کاهش کشش‌های مکرر روی زانو می‌شود و از التهاب بیشتر جلوگیری می‌کند.

یخ درمانی: تورم را کاهش داده و از آسیب‌های حاد زانو جلوگیری می‌کند.

 

استفاده از بانداژ: باعث کاهش تورم و قرار‌گیری صحیح کشک در جای خود می‌شود.

استفاده از داروهای ضدالتهاب: باعث کاهش درد و التهاب می‌شوند؛ مثل ایبوپروفن اگر درد زانو بعد از چند روز بهبود نیافت و حتی بدتر شد؛ به‌طوری که راه رفتن را مشکل کرد، همچنین علاوه بر درد زانو، تب، درد غیرقابل تحمل و تورم بسیار زیادی در زانوها به وجود آید، باید سریعاً به پزشک متخصص مراجعه کرد.

پزشک بعد از معاینه، رادیوگرافی و سی‌تی اسکن و احتمالاً آرتروسکوپی و MRI، اقدام به درمان می‌کند. در هر صورت پزشکان ارتوپد همواره چند توصیه مهم به افرادی، که از مشکلات زانو رنج می‌برند، دارند:

۱- همیشه تناسب اندام خود را حفظ کنید.

 

۲- حرکات کششی انجام دهید و متناسب با آنها عضلات خود را تقویت کنید.

 

۳- از روش آب درمانی استفاده کنید و داخل آب راه بروید (اگر خسته شدید ادامه ندهید).

 

۴- هنگام ورزش کردن و برخی فعالیت‌های فیزیکی از زانوبند استفاده کنید.

۵- کفش مناسب بپوشید.

 

منبع:شادینه

استئو آرتريت يا ساييدگي زانو

شايع ترين مفصلي که دچار ساييدگي مي شود زانو است. درد زانو در ميان مردم بسيار شايع است. به ويژه در بين افراد چاق و سن بالا بيشتر مشاهده مي شود. 
اين بيماري ناشي از روند فرسودگي است که به طور طبيعي و بالا رفتن سن ايجاد مي شود،  البته تقريبا هميشه عواملي وجود دارند که موجب تسريع اين روند مي شوند. شايعترين عامل چاقي است که اثر سو» بر روي زانو دارد ولي چنين اثري را بر روي ران و مچ پا ندارد.
عوامل مساعد کننده ديگر عبارتند از شکستگي هايي که سبب ناهمواري سطوح مفصلي مي گردد. بيماري قلبي که باعث آسيب ديدن غضروف مفصلي شود از جمله آنها مي توان روماتيسم مفصلي،  عفونت هاي مفصلي زانو پارگي منيسک ها و غيره... را نام برد. در يک راستا نبودن استخوان ران و استخوان درشت ني که در نزديک يا دور شدن زانوها از هم ديده مي شود. 
در اين بيماري غضروف مفصلي فرسايش يافته استخوان زير آن سخت شده رشد آن در کناره هاي مفصلي سبب ايجاد خارهاي استخواني مي گردد که مشخصه بيماري است.

علائم بيماري

معمولا بيمار يک خانم چاق مسن است که از درد زانو شاکي است. در اغلب موارد هر دو زانو گرفتار هستند. درد مفصل بتدريج افزايش مي يابد و پس از فعاليت غيرعادي بدتر مي شود. حرکات زانو تا حدودي محدود شده و با صدايي شبيه خرد شدن همراه هستند . ورم مفصل مگر از فعاليت شديد ديده نمي شود . در يک نگاه عضله چهار سرران تحليل رفته است . در موارد شديد بيماري زانو خم شده و تغيير شکل به صورت دور يا نزديک شدن زانوها از هم ايجاد مي شود.

تشخيص بيماري

پزشکان معمولا بيماري را با انجام يک راديو گرافي ساده زانو تشخيص مي دهند. باريک شدن فضاي مفصلي که در اکثر مفاصل بدن نشانه سائيدگي است، در مورد زانو، اغلب تا مراحل پيشرفته بيماري قابل مشاهده نيست.
اولين نشانه بارز سائيدگي زانو تيز يا زائده دار شدن کناره هاي مفصل بويژه دور کشکک و استخوان درشت ني است. بعدا کاهش فضاي مفصلي ايجاد شده و خارهاي استخواني در کناره هاي مفصل تشکيل مي شوند. 
درمان بيماري

با وجود آنکه تغيير ساختماني مفصل غيرقابل برگشت است. اما معمولا درمان علامتي درد تخفيف درد موثر است. موثرترين روش فيزيوتراپي است که ورزش هاي سنگين به منظور تقويت عضله چهار سر ران انجام مي دهند. گرما درماني موضعي را نيز بکار مي برند اما کمتر از ورزش اهميت دارد. 
لازم به ذکر است که استحکام زانو بستگي به عضله چهار سرران دارد و در صورت قوي بودن اين عضله ، حتي با وجود سائيدگي واضح ممکن است هيچ علامتي وجود نداشته باشد. 
علاوه بر اينها پزشکان از داروهاي مسکن و ضد التهاب نيز استفاده مي کنند. 
در موارد پيشرفته سائيدگي زانو که همراه با درد شديد دائمي و تغيير شکل مفصل مشاهده مي شود عمل جراحي توصيه مي شود.  


ورزش‌هایی برای کاهش زانو درد

در ابتدا با مقدار کم شروع کنید. اگر برای بار اول، بدون درد حرکات را انجام دادید، برای بار دوم تعداد حرکات را بیشتر کنید. به طور کلی، در حدود ۳۰ دقیقه هر روز ورزش کنید.پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می‌شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می‌بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است.

 

پا را از یک طرف بلند کردن

پشت یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. وزن بدن را روی پای چپ بیندازید. پای راست را بلند کنید و از پای چپ دور کنید. پای راست باید صاف باشد و عضلات پا باید کشیده باشند. خم نشوید. پای خود را پایین بیاورید و استراحت کنید. این حرکت را ۱۰ بار انجام دهید، استراحت کنید و ۱۰ بار دیگر هم انجام دهید. اگر برایتان سخت است تا جایی که می‌توانید پایتان را بالا ببرید، نه بیشتر. بعد از چندین بار تمرین، خواهید توانست پای خود را بالاتر ببرید.

 

نشستن و بلند شدن

این تمرین برای راحت بلند شدن می‌باشد. دو بالش روی صندلی بگذارید و صاف بنشینید. کف پاها باید روی زمین باشد. به آرامی بلند شوید. سپس، به آرامی بنشینید. در این تمرین باید زانوها خم باشند و حرکت نکنند. دستان‌تان هم می‌توانند آزادانه در طرفین باشند و هم می‌تواند ضربدری همدیگر را بگیرند. اگر برای‌تان سخت است، یک بالش دیگر اضافه کنید یا از صندلی دسته دار برای بلند شدن کمک بگیرید.

 

تعادل بر یک پا

روی یک پا بایستید. می‌توانید پشتی یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. به آرامی، پای خود را بالا ببرید. ۲۰ ثانیه در این حالت بمانید. به آرامی پای خود را به زمین برسانید. دوباره این حرکت را انجام دهید. این حرکت برای زمانی که می‌خواهید از ماشین پیاده شوید یا خم شوید، مفید است. اگر برایتان مقدور است، مدت طولانی تری روی یک پا بایستید یا با چشمان بسته این حرکت را انجام دهید.

 

بالا رفتن از پله

این حرکت پا را قوی می‌کند. ابتدا هر دو پا روی زمین باشند. پای چپ خود را روی پله بگذارید (می توانید به جای پله، از جسمی سفت به ارتفاع پله نیز استفاده کنید). به دنبال آن، پای راست را نیز روی پله قرار دهید. سپس صاف بایستید. الان کف هر دو پایتان روی پله قرار دارد. پایین بیایید، بدین صورت که اول پای راست خود و سپس پای چپ را پایین بگذارید. ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید و استراحت کنید و سپس ۱۰ بار دیگر انجام دهید. بار دوم ابتدا پای راست خود را روی پله قرار دهید. اگر برایتان سخت است، می‌توانید از دیوار و نرده برای حفظ تعادل کمک بگیرید یا در ابتدا، از پله‌هایی با ارتفاع کم استفاده کنید.

 

پیاده روی

پیاده روی یک ورزش خوب برای درد زانو می‌باشد. پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می‌شود و انعطاف‌پذیری بدن را بهبود می‌بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است. موقع پیاده روی، به جلو نگاه کنید و با آرامش اعصاب، راه بروید. بازوها و پاهایتان را حرکت دهید. اگر شما مبتلا به استئوآرتریت هستید، بهتر است قبل از انجام دادن ورزش، با پزشک خود مشورت کنید.

 

سایر ورزش‌های مفید

اگر ورزش کنید، وزنتان نیز کم می‌شود (البته با رعایت تعادل در خوردن غذا) و با کاهش وزن، فشار کمتری به مفاصل وارد خواهد شد.سایر ورزش‌هایی که برای درد زانو مفید می‌باشند، عبارتند از: دوچرخه سواری، شنا و ورزش‌های آبی. ورزش‌های آبی برای درد مفاصل و آرتریت بسیار خوب هستند. درباره ورزش‌هایی که نباید انجام دهید، از پزشک یا فیزیوتراپیست خود بپرسید.

 

منبع:کلینیک توانبخشی  آرمان

 

بهبود سائیدگی و درد مفاصل (آرتروز)


سائیدگی مفاصل شایع ترین علت درد و ناتوانی در افراد مسن وشایع ترین بیماری مفصلی است. در خانم ها سائیدگی مفاصل زانو و دست و در مردان سائیدگی مفصل لگن شایع تر است.

علایم ساییدگی مفصل در خانم ها شایع تر است. افراد چاق   بیشتر از سایرین دچار سائیدگی مفصل زانو می‌شوند.

دیابت  ، فشار خون بالا  و افزایش اسید اوریک خون  نیز باعث افزایش احتمال سائیدگی مفصلی می‌گردند. سائیدگی مفصلی معمولاً خود را با درد نشان می‌دهد كه با افزایش میزان سائیدگی، مقدار درد بیشتر می‌شود. سپس درد مفاصل باعث ضعف عضلانی و درد در عضلات مربوط به آن مفصل می‌شود. در صورت تقویت عضلات، این درد كاهش می‌یابد. برخی از بیماران از خشك بودن بدن و مفاصل بعد از بیدار شدن از خواب شكایت می‌كنند، اما معمولاً خشكی بدن كمتر از نیم ساعت طول می‌كشد.


*توصیه‌ها :

1- وزن بدن باید كم شود.

2- استفاده از گرما باعث كاهش درد می‌شود. برای این كار می‌توان از كیسه آب گرم استفاده كرد. اگر استفاده از گرما ممنوعیت خاصی نداشته باشد، می توان از روش های زیر استفاده کرد:

الف) قرار دادن مفصل مبتلا در آب گرم 40- 38 درجه سانتیگراد و ماساژ آرام آن .

ب) استفاده از دوش آب گرم.

ج) قرار دادن كیسه آب گرم درون یک حوله واستفاده از آن بر روی اندام مبتلا به درد.

باید توجه كرد كه در برخی از بیماری ها استفاده از كیسه ی آب گرم بسیار مضر است و قبل از استفاده از آن حتما باید با پزشك مشورت كرد. همچنین کیسه آب گرم نباید بر روی اندام مبتلا قرار داده شود. از گذاشتن آن در زیر اندام یا خوابیدن بر روی آن نیز باید خودداری شود.

3- از كفش مناسب استفاده شود.

4- از دو زانو و چهار زانو زدن و ایستادن طولانی مدت خودداری گردد.

5- از بالا و پائین رفتن از پله‌ها تا حد ممكن اجتناب شود.

6- به جای نشستن روی زمین، از صندلی استفاده شود.

7- ورزش: انجام برنامه ورزشی و تقویت عضلات می‌تواند به اندازه داروهای ضد درد در درمان سائیدگی مفصلی مؤثر باشند. بی‌حركتی می‌تواند باعث بدتر شدن سائیدگی مفصلی گردد. لذا نباید نگران سائیدگی مفصل در اثر انجام فعالیت های توصیه شده توسط پزشک بود. انجام اشتباه حركات ورزشی باعث بدتر شدن علائم و درد می‌گردد. اگر انجام ورزش باعث تشدید درد شد، به این معنی است كه باید مقدار فعالیت كمتر گردد و بطور تدریجی میزان فعالیت افزایش داده شود.


برخی ورزش های مفید در سائیدگی مفصل :

الف) قدم زدن روزانه به مدت 30 دقیقه كه می‌توان آن را به 3 برنامه ی10 دقیقه ای تبدیل كرد) یا قدم زدن به مدت 45 دقیقه، سه بار در هفته.

ب) شنا

ج) تقویت عضلات اندام پائینی بخصوص عضله چهار سر ران.

به عنوان مثال می توان دو دست را به یک صندلی تکیه داد و دو زانو را تا زاویه 30 درجه به آرامی خم کرد.سپس مجدداً به حالت اول برگشت و زانوها را صاف کرد. هرچه این حرکت آرام تر انجام شود بهتر است.

ه) كشش عضلات منتهی مفصل

در صورتی كه درد زیاد است، استفاده از عصا یا واكر توصیه می‌شود. طول عصا باید مناسب باشد.


استفاده از تحریك الكتریكی در كاهش درد و تقویت عضلات :

معمولاً در كلینیك های فیزیوتراپی برای كاهش درد از دستگاه خاصی جهت تحریك الكتریكی استفاده می‌شود. در حال حاضر وسایل تحریك الكتریكی جهت استفاده در منزل ساخته شده كه به راحتی قابل استفاده بوده و باعث كمتر شدن درد مفصل و كاهش نیاز به دارو می‌شود.

استفاده از باند كشی یا زانوبند می‌تواند تا حدودی در كاهش درد مؤثر باشد.


منبع:تبیان 

علائم و درمان سائیدگی زانو


شایع ترین مفصلی که دچار سائیدگی می شود زانو است . درد زانو در میان مردم بسیار شایع می باشد . بویژه در بین افراد چاق و سن بالا بیشتر مشاهده می شود . 

* علت سائیدگی زانو

این بیماری ناشی از روند فرسودگی است که بطور طبیعی و بالا رفتن سن ایجاد می شود ،‌البته تقریباً همیشه عواملی وجود دارند که موجب تسریع این روند می شوند . شایعترین عامل چاقی می باشد که اثر سوء بر روی زانو دارد ولی چنین اثری را بر روی ران و مچ پا ندارد .

عوامل مساعد کننده دیگر عبارتند از شکستگی هایی که سبب ناهمواری سطوح مفصلی می گردد . بیماری قلبی که باعث آسیب دیدن غضروف مفصلی شود از جمله آنها می توان روماتیسم مفصلی ،‌ عفونتهای مفصلی زانو پارگی منیسک ها و غیره ... را نام برد . در یک راستا نبودن استخوان ران و استخوان درشت نی که در نزدیک یا دور شدن زانوها از هم دیده می شود . 

در این بیماری غضروف مفصلی فرسایش یافته استخوان زیر آن سخت شده رشد آن در کناره های مفصلی سبب ایجاد خارهای استخوانی می گردد که مشخصه بیماری می باشد .

* علائم سائیدگی زانو

معمولاً بیمار یک خانم چاق مسن است که از درد زانو شاکی می باشد . در اغلب موارد هر دو زانو گرفتار می باشند. درد مفصل بتدریج افزایش می یابد و پس از فعالیت غیرعادی بدتر می باشد . حرکات زانو تا حدودی محدود شده و با صدایی شبیه خرد شدن همراه هستند . ورم مفصل مگر از فعالیت شدید دیده نمی شود . در نگاه عضله چهار سرران تحلیل رفته است . در موارد شدید بیماری زانو خم شده و تغییر شکل بصورت دور یا نزدیک شدن زانوها از هم دیگر ایجاد می شود . 

* تشخیص سائیدگی زانو

پزشکان معمولاً بیماری را با انجام یک رادیو گرافی ساده ( بصورت رخ و نیمرخ ) زانو تشخیص می دهند . باریک شدن فضای مفصلی که در اکثر مفاصل بدن نشانه سائیدگی است ، در مورد زانو ، اغلب تا مراحل پیشرفته بیماری قابل مشاهده نمی باشد .
اولین نشانه بارز سائیدگی زانو تیز یا زائده دار شدن کناره های مفصل به ویژه دور کشکک و استخوان درشت نی می باشد . بعداً کاهش فضای مفصلی ایجاد شده و خارهای استخوانی در کناره های مفصل تشکیل می شوند .

*درمان سائیدگی زانو

با وجود آنکه تغییر ساختمانی مفصل غیرقابل برگشت می باشد اما معمولاً درمان علامتی درد تخفیف درد مؤثر است . مؤثرترین روش فیزیوتراپی می باشد که ورزش های سنگین به منظور تقویت عضله چهار سر ران انجام می دهند . گرما درمانی موضعی را نیز بکار می برند اما  کمتر از ورزش اهمیت دارد . 

لازم به ذکر است که استحکام زانو بستگی به عضله چهار سرران دارد و در صورت قوی بودن این عضله ، حتی با وجود سائیدگی واضح ممکن است هیچ علامتی وجود نداشته باشد . 

علاوه بر اینها پزشکان از داروهای مسکن و ضد التهاب نیز استفاده می نمایند .
در موارد پیشرفته سائیدگی زانو که همراه با درد شدید دائمی و تغییر شکل مفصل مشاهده می شود عمل جراحی توصیه می شود . 

استخوان های مفصل زانو شامل استخوان ران-درشت نی و کشکک زانو است.
سطوح مفصلی استخوان ران-درشت نی و کشکک زانو با یک پوشش غضروفی ضخیم چند میلیمتری پوشیده است که باعث فشار بیش از حد براین سطوح مفصلی می شود.

مینیسک یک دیسک غضروفی هلالی شکل است که در قسمت داخل و خارج مفصل زانو وجود دارد .مفصل زانو توسط یک کپسول مفصلی حمایت می شود که خود این کپسول توسط رباط های داخلی و خارجی طرفی زانو حمایت می شود.