درمان بیماری ها با لیزر

 

لیزر درمانی

هر روز بر تعداد بیماری‌هایی كه از لیزر درمانی در آن استفاده می‌شود، اضافه می‌شود. كارایی لیزر را می‌توان در دو بخش لیزرهای جراحی و ترمیمی طبقه‌بندی كرد.

در جراحی‌های لیزری، لیزر به عنوان چاقویی بسیار ظریف و حساس استفاده می‌شود. مدت استفاده از نور به جای چاقوی جراحی بیش از چهار دهه است. در این تكنیك میزان خونریزی، آلودگی و عفونت به مراتب كمتر و سرعت بهبودی زخم بسیار زیاد است علاوه بر این، جراحی با دقت و سرعت بالاتری صورت می‌گیرد.

لیزر ترمیمی با اثرات ضد درد، ضد التهاب و سرعت‌بخشی در ترمیم ضایعات و زخم‌ها یك درمان كاملا بدون عارضه است و در زیرشاخه‌های پزشكی به طور عمده در زمینه كاهش درد و ترمیم زخم‌ها استفاده می‌شود. استفاده از لیزرهای ترمیمی در برخی موارد می‌تواند از انجام عمل‌های جراحی جلوگیری كند و زمان بهبودی را به میزان قابل توجهی كاهش ‌دهد.

كاهش مصرف دارو و عوارض دارویی از دیگر مزایای لیزر درمانی است. لازم به ذكر است كه لیزرهای جراحی و لیزرهای ترمیمی هر كدام كاربرد و جایگاه خود را دارند و امروزه تكنیك‌های مكمل و توام این دو لیزر بیشترین پاسخ درمانی را دارند.

استفاده از ليزر در درمان بيماريها تحت عنوان ليزر درماني شناخته مي شود در واقع ليزر استفاده از نور جهت يافته و تقويت شده مي باشد كه خواصي را براي آن بوجود مي آورد.

بسته به ميزان قدرت ليزر مي توان از ليزر بجاي چاقوي جراحي براي برش استفاده كرد و يا براي تسريع ترميم زخمها آنرا بكار گرفت.

نقش ليزر در درمان درد

ليزر مي تواند با كاهش التهاب و اثرات ترميمي و نفوذ به بافتهاي ضايعه ديده درد را كاهش دهد .ليزر مي تواند با تحريك نقاط طب سوزني تاثيرات طب سوزني را ايجاد نمايد.

منبع:دکتر پیریایی و دکتر دقاق زاده

اثرات کلی لیزرها

اثرات کلی لیزرها، بخصوص لیزرهای پر توان را می توان شامل موارد زیر دانست:

1. اثرات فتوشیمیایی (Photochemical Effects)

 که شامل تأثیر بر میتوکندریها در اثر جذب بافتی و فعال کردن زنجیره اکسیداتیو، افزایش DNA،RNA ،ATP می شود. اینگونه تصور می شود که سیتوکروم ها در زنجیره انتقال الکترون قادرند طول موج مشخصی از لیزر را دریافت کنند. انرژی امواج لیزری باعث می شود که این زنجیره سریعتر شده و تولید ATP و سنتز زنجیره های DNA و ساخت پروتئین با سرعت بیشتری انجام گیرد. این تغییرات در صورتیکه از لیزرهای کم توان استفاده شود تا عمق 4-3 میلیمتر و با لیزرهای پر توان تا عمق 7cm قابل مشاهده است.

2. اثرات فتومکانیکال (Photomechanical Effects)

این اثرات بیشتر مربوط به لیزرهای پر توان با ایمپالسهای کوتاه و انرژی بسیار بالا صورت می گیرد و باعث ایجاد امواج Pressure wave و اثرات تحریکی روی بافتها شده و پرولیفراسیون سلولی را تحریک می کنند.

3. اثرات فتو حرارت(Photothermal Effects) 

دردمای 42-40 درجه اثرات انالولیک ضد درد و ضد التهاب لیزرها ظاهر می شود. انتقال انرژی به بافت بخصوص در لیزر های پر توان می تواند دمای متوسط بافت را افزایش دهد. در دمای 46-42 درجه متابولیسم بافتی به صورت برگشت پذیر کاهش یافته و باعث مهار درد در بافت می شوند. ایجاد دمای بالاتر از 46 درجه به قابل برگشت بافتی منجر شود.

موارد استفاده از لیزر تراپی: (اندیکاسیون ها) Indications for Laser therapy

1. اثرات ضد التهابی (Anti inflammatory)
2. اثرات ضد درد (Analgesic effects)
3. اثرات ضد تورم (Anti edema effect)
4. Biostimulating effects

از این اثرات در درمان بیماری های عصبی-عضلانی بصورت روز افزون استفاده می شود.

از این بیماریها می توان موارد زیر را نام برد.

• رادیکولوپاتی ها یا التهاب ریشه های عصبی گردن و کمر در اثر دیسک، آرتروز و ...
• بهبود انواع زخم ها (زخمهای دیابتیک، زخمهای بستر ...)
• دردهای ناشی از التهاب تاندون (Tendinitis ها) و پیچ خوردگی های تاندونی
• دردهای مفصلی همچون آرتروز
• دردهای روماتیسمی مانند آرتریت روماتوئید
• دردهای ناشی از ضربه ها و بعد از اعمال جراحی
• دردهای ناشی از گیر افتادگی عصب مانند سندرم تونل مچ دست (در موارد خفیف و متوسط)
• درمان آسیب های ورزشی
• در بازسازی و تحریک رشد اعصاب محیطی مثلاً فلج عصب صورتی یا آسیب اعصاب محیطی
• درمان دردهای ناشی از نروپاتی های محیطی مانند نروپاتی دیابتیک
• دردهای عضلانی مانند سندرم مایوفاشیال (نقاط دردناک ماشه ای Trigger points)

لیزر تراپی

بکارگیری لیزرهای کم توان، با توان متوسط و پرتوان در درمان اختلالات سیستم عصبی-عضلانی-اسکلتی اخیراً بسیار مورد توجه محافل علمی در سطح دنیا قرار گرفته است.

کلمه لیزر Laser مخفف (Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation) بوده و به معنای تقویت نور بوسیله نشر تابشی تحریک شده می باشد.

اولین منبع لیزر در سال 1960 معرفی شد و از سال 1970 استفاده پزشکی از نور لیزر در جراحی ها و سایر رشته های پزشکی آغاز گردید. با پیشرفت دستگاهها و نیز افزایش دانش از اثرات لیزر بر ارگانها، امروزه استفاده از آن بعنوان یکی از شایعترین عوامل یا مودالیته های فیزیکی بکار گرفته شده محسوب شده و باعث انقلابی در درمان بیماریهای عضلانی-اسکلتی گردیده است.

لیزر درمانی بر اساس طول موج نور بکار گرفته شده و توان آن به انواع لیزر کم توان یا لیزر سرد که معمولاً توانی کمتر از 500 میلی وات و گاهاً تا 1000 میلی وات دارند و نیز لیزر با توان متوسط که معمولاً قدرت خروجی بین 1000 تا 5000 میلی وات داشته و نیز لیزر های پر توان یا High Intensity که توان های بالاتر از 5000 میلی وات دارند تقسیم می شود.

لیزر تراپی با لیزرهای کم توان به نامهای مختلف از قبیل
LPLT (Low Power Laser Therapy)
LILT (Low Intensity Laser Therapy)
LLLI (Low Level Laser Irradiatiation)
MPLT (Mild Power Laser Therapy)
Cold Laser Therapy
نیز شناخته می شود.

 

لیزرتراپی با لیزرهای پر توان High Energy Laser Therapy تخصصی تر از لیزرهای سرد بوده و استفاده از آن بایستی بجا و با دقت بیشتری صورت گیرد. بنوبۀ خود تأثیرات درمانی این نوع لیزرها نیز سریعتر و بیشتر از لیزرهای سرد می باشد.

 

لیزر چه کارهایی انجام می دهد:

 

مکانیسم اصلی اثر کلی لیزرها تا حدودی ناشناخته است. از تأثیرات شناخته شده آن می توان موارد زیر را نام برد. مطالعات نشان داده است که چندین نوع فعالیت سلولی در اثر استفاده از لیزر تشدید می شود. از جمله ساختن پروتئین و آنزیمهای سازنده اسیدهای نوکلئیک، DNA (DNA ترانسکرپیتاز) و تشدید متابولیسم میتوکندری ها را می توان نام برد. ترمیم یا پرولیفراسیون سلولها بعد از تخریب و رشد آکسون عصبی تخریب شده مثلاً از طریق جوانه زدن یا Sprouting با لیزر درمانی دیده می شود. تحریک پاسخهای ایمونولوژیک، کاهش درد و تشدید سرعت ترمیم زخم و افزایش سرعت بازسازی عصب ها از جمله اثرات دیگر لیزر می باشد.