تیک به معنای انقباضات عضلانی سریع، تکراری و غیرارادی است و ممکن است به صورت صداهای قالبی، ناموزون و ناگهانی مشاهده شود. فرد نمی تواند در مقابل تیک ها مقاومت کند ولی می تواند در صورت آگاهی یافتن از آن ها تا حدودی تیک ها را مهار کند. تیک بر اثر استرس تشدید می شود و زمانی که فرد می خواهد به صورت ارادی آن را کنار بگذارد، کاهش پیدا می کند اما از بین نمی رود.


علت تیک های عصبی

زمانی اعتقاد بر این بود که تیکها علامت بیرونی احساسات سرکوب شده و تعارضات و کشمکشهای درونی اند. امروزه در بسیاری از نقاط جهان آن را ترکیبی از عوامل محیطی و زیستی می دانند.

تقریباً در یک سوم موارد پایه ی ژنتیکی دارد اما در برخی حالات ممکن است این عادت از طریق تقلید به دست آید.

همچنین مشخص شده است که رفتارهای تیکی در زمان فشارهای عصبی افزایش می یابد که این امر به «تیک عصبی» منجر می شود.

 

ویژگی های تیک های عصبی


سرکوب تیک در کودکان برای چند دقیقه یا چند ساعت امکان پذیر است اما درمان آن زمان بر است. بیشتر کودکان یا از تیک های خود آگاهی ندارند و یا قادر به کنترل آن نیستند. تیک ها درزمان آرامش کودک یا وقتی مشغول انجام فعالیتی است، کمتر مشاهده می شود و فقط تیک های مزمن است که حتی هنگام خواب به سراغ کودک می آید. اختلالات مربوط به تیک در پسرها شایع تر از دخترها است و در تعاریف علمی سن شروع متوسط تیک از ۷سالگی تا ۱۸سالگی است و بین تیک و بیش فعالی، افسردگی، نافرمانی مقابله جویانه یا لجبازی و وسواس شباهت زیادی وجود دارد و یکی از این اختلالات ممکن است پیش زمینه بروز اختلال بعدی را فراهم کند.


درمان تیک عصبی

كاهش فشار روحی: به لحاظ این كه رفتارهای تیكی غالباً با فشار روحی تشدید می‌ شوند، مواردی را در زندگی كودك ‌تان جست ‌و جو كنید كه ممكن است منشأ ناراحتی یا نگرانی او باشند.مثلا ببینید آیا او تلاش می‌ كند كه از تكالیف مدرسه و درس‌ها عقب نمانند؟ آیا انتظارات ورزشی او بالاست؟

برای كاهش تنش‌های احتمالی كودك و ایجاد آرامش و اطمینان در او، تا آنجا كه ممكن است موقعیت‌های فشار زا را از بین ببرید و با او مهربان باشید.تعداد تیك ها اغلب با كاهش فشار روحی، تقلیل می‌ یابند.


منبع: سیمرغ و  دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه