بیماری لنفوم

لنفوم
سرطان سیستم لنفاوی می باشد. سیستم لنفاوی در تمامی ارگان های بدن وجود داشته و
حاوی سلول هایی ست که بدن را در مقابل عفونت محافظت می کنند. این سلول ها که با
عفونت مقابله می کنند را سلول های سفید خون نیز می گویند.
در
صورتی که فرد به لنفوم مبتلا شود سلول های سفید خون (لنفوسیت ها) او غیر طبیعی
شده و به صورت کنترل ناپذیری رشد می کنند. این سلول ها می توانند به بخش های مختلف
بدن مهاجرت کنند. اغلب، این سلول های غیر طبیعی در ارگان های لوبیایی شکل که غدد
لنفاوی نامیده می شوند تجمع پیدا می کنند که این مسئله سبب تورم این غدد می شود.
بیماری لنفوم مرحله مقدماتی برای سرطان های سلول های خونی
است که یک نوع از گلبول های سفید خون یعنی لنفوسیت ها را تحت تاثیر قرار می دهد.
هر فردی در طول زندگی خود بارها به تب و لرز مبتلا شده است. این تب و لرز گاهی خفیف است و بدون مراجعه به پزشک درمان می شود و گاهی آنقدر شدید است که ممکن است روزها طول بکشد و اقدامات درمانی جدی مورد نیاز باشد.
اما بیماری های خاصی هستند که علائمی نظیر یک سرماخوردگی ساده دارند، در حالی که مسئله بسیار جدی تر از یک سرماخوردگی است و مصرف خودسرانه داروهای مسکن و آنتی بیوتیک، نه تنها آن را درمان نمی کند، بلکه با سرکوب کوتاه مدت علائم، دوره نهفتگی آن را طولانی تر می نماید.
لنفوم یکی از این بیماری ها است که به دلیل دارا بودن علائمی نظیر سرماخوردگی اغلب مورد غفلت قرار می گیرد و تا زمانی که شدید و جدی نشده، فرد از ابتلای به این بیماری بی خبر است.
در حالی که اگر بیمار علائم بیماری را بداند، خیلی زود آن را شناسایی کرده و مراحل درمان به مراتب ساده تر خواهد بود.
علائم لنفوم
در
اکثر موارد اولین علامت لنفوم بزرگی و تورم یک یا چند غده ی لنفاوی می باشد. این
غدد متورم ممکن است از زیر پوست قابل لمس باشند واغلب بدون درد می باشند. این
علامت بیشتر در غدد لنفاوی گردن، کشاله ی ران، زیر بغل یا معده دیده می شود.
غدد
لنفاوی عمقی تر بدن نیز ممکن است متورم شده و سبب ایجاد علائمی شوند به عنوان
مثال: تورم غدد لنفاوی اطراف ریه ها می تواند سبب سرفه یا اختلالات تنفسی شود.
علائم
دیگر لنفوم عبارتنداز:
تب
کاهش وزن
تعریق شبانه به گونه ای که لباس های بیمار خیس می شود.
تمامی این علائم می توانند به دلیل اختلالات دیگری غیر از لنفوم نیز ایجاد شوند ولی در صورتی که فرد این علائم را در خود مشاهده کرد باید به پزشک خود اطلاع دهد.
درمان
لنفوم
پزشکان
می توانند به روش های مختلف لنفوم را درمان کنند. برخی از انواع لنفوم باید به
سرعت درمان شوند اما برخی دیگر که رشد آهسته ای دارند و علائم ایجاد نمی کنند اغلب
در ابتدا احتیاج به درمان ندارند.
افراد
مبتلا به لنفوم اغلب یک یا چند گزینه ی درمانی زیر را پیشرو دارند:
شیمی
درمانی: شیمی درمانی اصطلاحی ست که پزشکان برای توصیف برخی از داروها که سلول های
سرطانی را از بین می برند، استفاده می کنند.
پرتو
درمانی: پرتو می تواند سلول های سرطانی را از بین ببرد.
پیوند
مغز استخوان: در این درمان سلول های مغز استخوان که قبلا با شیمی درمانی یا پرتو
درمانی از بین رفته اند، جایگزین می شوند.
منبع: دکتر احتجاب و تبیان
دکتر لیلا بیدکی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی