بیماران بستری کم توان ,حرکتی ندارند اغلب پس از گذشت مدتی دچار مشکل زخم بستر می شوند همراهان و افرادی که از بیمار مراقبت می کنند بایستی به دقت مواظب بروز این مشکل باشند و نگذارند که زخم بستر در فرد بستری پیشرفت نماید.

زیرا به تدریج این زخم بستر نواحی بزرگتری را در بر میگیرد و حتی تا استخوان فرد می تواند برسد که نیاز به جراحی های ترمیمی و ایجاد مشکلات عدیده برای فرد شود زیرا نظافت فردی شخص هم با مشکل برای جلوگیری از نفوذ آلودگی به زخم بستر مراجعه می شود.

علائم زخم بستر

تشکیل زخم بستر از چهار مرحله میگذرد. در مراحل اول شدت آن کم بوده و در مراحل بعدی شدت آن بیشتر میشود. این مراحل به ترتیب عبارتند از

مرحله اول

  •  پوست سالم است
  • در کسانی که رنگ پوستشان روشن است پوست قرمز شده و وقتی با انگشت به آن فشار میاوریم سریع سفید نمیشود.
  • پوست ممکن است دردناک، سفت، نرمتر از معمول، سردتر یا گرم تر از معمول شود.

 

 مرحله دوم

  •  لایه رویی پوست ( اپیدرم) از بین میرود
  • یک زخم کمی فرو رفته به رنگ صورتی یا قرمز در محل تشکیل میشود.
  • ممکن است در محل تاول تشکیل شود.

 مرحله سوم

  •  چربی زیر پوست نمایان میشود
  • زخم گود میشود
  • ته زخم بافت مرده زرد رنگی هست.
  • آسیب ممکن است به زیر پوست سالم هم نقب بزند

 مرحله چهارم

  •  عضله، تاندون یا استخوان نمایان میشود
  • کف زخم بافت مرده خشکیده هست
  • آسیب وسعت یافته و به زیر پوست به ظاهر سالم هم گسترش یافته است.

درمان زخم بستر

براي زخم درجه 1 جابجا كردن مداوم بيمار و ماساژ ناحيه به طور مداوم و نخوابيدن بيمار به روي زخم بستر . و اجرائ تمام موارد ذكر شده در پيشگيري .

براي زخم درجه 2 : مانند زخم درجه 1 . البته در مورد ماساژ بهتر است انجام نشود تا عفونت با دست درمانگر وارد زخم نگردد .

زخم درجه 3 و 4 : نياز به دبريدمان ( برداشتن بافت مرده دارد ) اين كار در زمان قديم با دو روش انجام مي شده: 1. با استفاده از چاقو بافت مرده را مي بريدند و پانسمان ميكردند . كه امروزه در موارد بسيار پيشرفته زخم درجه 4 در اتاق عمل انجام مي شود .

2 .با استفاده از آب و صابون زخم را بافشار ميشستند و با بتادين و نرمال سالين ( سرم نمكي ) آن را ماساژ مي دادند . كه امروزه به هيچ وجه پذيرفته نيست . زيرا بتادين و آب و صابون بافت مرده و زنده جديد را با هم از بين مي برند . پس زخم خوب نمي شود .