آنسفالیت (التهاب و ورم مغز)
آنسفالیت ویروسی عبارت است از التهاب حاد مغز در اثر عفونت ویروسی. عفونت ویروسی میتواند از همان اول باعث آنسفالیت شود یا این كه به عنوان عارضهای ثانویه به دنبال عفونتهای ویروسی مثل سرخك، آبلهمرغان، سرخجه، آبلهگاوی، و عفونت ناشی از سایر ویروسهای كمتر شناخته شده، یا واكسیناسیون آبله رخ دهد.
علایم شایع آنسفالیت
موارد خفیف:
گاهی بدون علامت
تب
احساس ناخوشی موارد شدید:
استفراغ
تورم یا بیرون زدن ملاج شیرخواران
سردرد
سفتی گردن
هماندازه نبودن مردمكها
از دست دادن هوشیاری
تغییرات شخصیتی
تشنج
ضعف یا فلج گاهگاهی دست یا پا
دو تا دیدن اشیاء
اختلال در صحبت كردن
از دست دادن شنوایی
خوابآلودگی كه به سمت اغما پیشرفت میكند.
علل آنسفالیت
ویروسهایی كه باعث بیماریهای دیگر میشوند مثل فلج اطفال؛ تب خال؛ سرخك؛ اوریون؛ آبلهمرغان؛ منونوكلئوز عفونی؛ هپاتیت عفونی؛ سرخجه؛ آبله؛ ویروس كوكساكی و بیماریهای اكوویروسی
ویروسهایی كه ناقل آنها پشهها یا سایر حشرات هستند.
مسمومیت با سرب
واكنش نسبت به واكسن
سرطان خون
درمان آنسفالیت
برای مقابله با انسفالیت با علائم خفیف، تنها سیستم ایمنی افراد کافی است و می توانند با کمی استراحت و نوشیدن مایعات فراوان و رژیم غذایی سالم، سلامتی خود را بدست آورند.
از داروهای ضدتورم که پزشک آنها را تجویز کرده استفاده کنید تا فشار و تورم بر روی استخوان جمجمه که موجب سردرد شدید میشود، بهبود یابد.
تشنج ممکن است عارضهای همراه با این بیماری باشد که میتوان با مصرف داروهای ضد تشنج آن را درمان کرد.
این نکته را بدانید که انسفالیت توسط عفونت ویروسی رخ میدهد که ممکن است درمان آن دشوار باشد و به داروهایی که برای انسفالیت باکتریایی تجویز میشود، جواب ندهد.
انسفالیت با علائم شدید ممکن است در مدت طولانی بهبود یابد و معلولیت شناختی را به جای بگذارد که در این صورت به گفتار درمانی و کاردرمانی برای احیای گفتار و حرکت بیمار نیاز میشود.
در صورتی که درمان پزشکی به موقع و سریع انجام گیرد، عوارض کمتری را برای بیمار در پی خواهد داشت. با درمان به موقع میتوان از مرگ جلوگیری کرد و جلوی بروز عوارض دائمی را گرفت، عوارضی مانند: فلج دائمی، معلولیت شنوایی و بینایی و از دست دادن حافظه.
بسیاری از شرایط شامل فلج مغزی، اوتیسم، ناشنوایی و تأخیر رشدی (عقبماندگی) ممکن است باعث ایجاد مشکلاتی در پیشرفت گفتار و اختلال تکلم ( لکنت زبان ) گردد. بعضی از کودکان ممکن است کلام را متوجه نشوند. بعضی دیگر ممکن است کلام را متوجه شوند اما به دلیل مشکلات گفتاری نتوانند بهصورت مؤثر ارتباط برقرار کنند. گاهی اوقات کودکان چالشهایی در دیگر حوزههای ارتباطی مانند اشارات دست و حالات ظاهری تجربه میکنند. گفتار درمانی کودکان قصد دارد تا تواناییهای گفتار و تکلم را بهبود دهد و تواناییهای گفتاری را تحریک کند. ممکن است کودکانی که میتوانند سخن بگویند بر روی وضوح سخنانشان کار شود و یا توانایی زبانیشان را با یادگیری کلمات جدید بیشتر کنند و یاد بگیرند که در قالب جمله صحبت کنند و یا توانایی شنیداری آنها را افزایش دهند.
دکتر لیلا بیدکی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی