مقايسه دو روش درمان دستي و تيپينگ در بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو

مقدمه 
استئوآرتريت مفصل زانو يكي از شايع ترين بيماري هاي تخريبي به خصوص در افراد كهن سال است، كه منجر به درد و ناتواني قابل ملاحظه اي مي شود. روش هاي مختلفي براي درمان استئوآرتريت پيشنهاد مي شود. در مطالعه حاضر از بين درمان هاي ارايه شده دو روش درمان دستي و تيپينگ با هم مقايسه شده است.

مواد و روش ها
 اين تحقيق بر روي 36 بيمار ميان سال (65/6 ± 31/50) مبتلا به استئوآرتريت زانو به روش نمونه گيري آسان انجام شد. كليه بيماران بيش از يك سال درد زانو داشتند. بيماران به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. گروه 1 درمان تيپينگ و گروه 2 درمان دستي. هر گروه قبل از درمان هاي مورد نظر، فيزيوتراپي روتين شامل اولتراسوند و تنس دريافت كردند. درمان در گروه تيپينگ در 6 جلسه و درمان دستي در 10 جلسه هر دو به مدت دو هفته انجام شد. درد بر اساس مقياس Numerical rating scale (NRS) و سطح توانايي عملكردي بيمار با استفاده از پرسش نامه Western ontario mc master universities osteoarthritis (WOMAC) قبل و بلافاصله بعد از درمان ارزيابي شد. (آزمون Paired t-tests جهت مقايسه قبل و بعد از درمان و آزمون Independent t-test جهت مقايسه دو گروه درماني مورد استفاده قرار گرفت).

يافته ها
تفاوت معني داري در كليه متغيرها (به جز خشكي مفصلي) پس از انجام دو روش درماني مشاهده شد (001/0 > P). در بررسي خشكي مفصلي در گروه تيپينگ قبل و بعد از درمان اختلاف معني داري وجود نداشت (323/0 = P). مقايسه نتايج دو گروه نشان داد كه درمان هاي دستي در كاهش علايم استئوآرتريت موثرتر بوده است (05/0 > P).

نتيجه‎گيري
 هر دو روش درمان دستي و تيپينگ در بهبود بيماران استئوآرتريت موثر بودند، اما درمان دستي نسبت به تيپينگ روش بهتري جهت كاهش درد و ناتواني بيماران بوده است. درمان دستي روشي غير تهاجمي، بدون عوارض و ارزان جهت درمان محافظه كارانه ساييدگي زانو مي باشد.